Thứ Bảy, 1 tháng 2, 2020

Kỳ 2: Kinh Kim Cang







                           











" Pháp còn nên bỏ, hà huống phi pháp."



                                       Kỳ 2: 6 - 10

              KINH  KIM  CANG

   Vajracchedika-prajnaparamita-sutra          
     
    ( The Diamond Sutra   translated from the Sanskrit
                                  by Edward Conze )
                                       
                                           ***

Om namo Bhagavatyai Arya-Prajnaparamitayai!
Homage to the Perfection of Wisdom, the Lovely, the Holy!
                                       

Sanskrit: 6 - 10
  
       S6. Evam ukte ayusman Subhutir Bhagavantam etad avocat:  “ Asti Bhagavan kecit sattva bhavisyanty anagate' dhvani pascime kale pascime samaye pascimayam panca-satyam saddharma-vipraloka-kale vartamane, ya imesv evamrupesu sutranta-padesu bhasyamanesu bhuta-samjnam utpadayisyanti? “
      Bhagavan aha:  “ Ma Subhute tvam evam vocah. Asti kecit sattva bhavisyanty anagate' dhvani pascime kale pascime samaye pascimayam pancasatyam sad-dharma-vipralope vartamane, ya imesv evamrupesu sutrantapadesu bhasyamanesu bhutasamjnam utpadayisyanti. Api tu khalu punah Subhute bhavisyanty anagate' dhvani bodhisattva mahasattvah pascime kale pascime samaye pascimayam panca-satyam saddharma-vipralope vartamane gunavantah silavantah prajnavantas ca bhavisyanti, ya imesv evamrupesu sutranta-padesu bhasyamanesu bhutasamjnam utpadayisyanti. Na khalu punas te Subhute bodhisattva mahasattva eka-buddha-paryupasita bhavisyanti, na-eka-buddhaavaropita-kusala-mula bhavisyanti, api tu khalu punah Subhute aneka-buddha-satasahasraparyupasita aneka-buddha-satasahasra-avaropita-kusala-mulas te bodhisattva mahasattva bhavisyanti, ya imesv evamrupesu sutranta-padesu bhasyamanesv eka-citta-prasadam api pratilapsyante. Jnatas te Subhute Tathagatena buddha-jnanena, drstas te Subhute Tathagatena buddha-caksusa, buddhas te Subhute Tathagatena. Sarve te Subhute' prameyam asamkhyeyam punyaskandham prasavisyanti pratigrahisyanti.

       -Tat kasya hetoh?
      Na hi Subhute tesam bodhisattvanam mahasattvanam atma-samjna pravartate na sattva-samjna na jiva-samjna na pudgala-samjna pravartate. Na-api tesam Subhute bodhisattvanam mahasattvanam dharma-samjna pravartate, evam na-adharmasamjna. Na-api tesam Subhute samjna na-asamjna pravartate.
        Tat kasya hetoh?
      - Sacet Subhute tesam bodhisattvanam mahasattvanam dharma-samjna pravarteta, sa eva tesam atma-graho bhavet, sattva-graho jiva-grahah pudgala-graho bhavet. Saced a-dharma-samjna pravarteta, sa eva tesam atma-graho bhavet, sattva-graho jiva-grahah pudgala-graha iti.
       Tat kasya hetoh?
      - Na khalu punah Subhute bodhisattvena mahasattvena dharma udgrahitavyo na-adharmah. Tasmad iyam Tathagatena sandhya vag bhasita: Kolopamam dharma-paryayam ajanadbhir dharma eva prahatavyah prag eva-adharma iti. “
 
    
       S7 . Punar aparam Bhagavan ayusmantam Subhutim etad avocat:
“  Tat kim manyase Subhute, asti sa kascid dharmo yas Tathagatena-anuttara samyaksambodhir ity abhisambuddhah, kascid va dharmas Tathagatena desitah? “
      Evam ukta ayusman Subhutir Bhagavantam etad avocat: “ Yatha-aham Bhagavan Bhagavato bhasitasya-artham ajanami, na-asti sa kascid dharmo yas Tathagatena-anuttara samyaksambodhir ity abhisambuddhah, na-asti dharmo yas Tathagatena desitah.
     Tat kasya hetoh?   - Yo'sau Tathagatena dharmo'bhisambuddho desito va, agrahyah so'nabhilapyah, na sa dharmo na-adharmah. Tat kasya hetoh? Asamskrtaprabhavita hy aryapudgalah. “
  

      S8.  Bhagavan aha: “ Tat kim manyase Subhute yah kascit kulaputro va kuladuhita vemam trisahasramahasahasram lokadhatum sapta-ratnaparipurnam krtva Tathagatebhyo' rhadbhyah samyaksambuddhebhyo danam dadyat, api nu sa kulaputro va kuladuhita va tato nidanam bahutaram punya-skandham prasunuyat? “
      - Subhutir aha:  “  Bahu Bhagavan bahu Sugata sa kulaputro va kuladuhita va tato nidanam punya-skandham prasunuyat. Tat kasya hetoh? Yo'sau Bhagavan punya-skandhas Tathagatena bhasitah, a-skandhah sa Tathagatena bhasitah. Tasmat Tathagato bhasate: Punya-skandhah punya-skandha iti.
      - Bhagavan aha:  “ Yas ca khalu punah Subhute kulaputro va kuladuhita vemam trisahasramahasahasram lokadhatum saptaratna-paripurnam krtva Tathagatebhyo' rhadbhyah samyaksambuddhebhyo danam dadyat, yas ceto dharma-paryayad antasas catuspadikam api gatham udgrhya parebhyo vistarena desayet samprakasayed, ayam eva tato nidanam bahutaram punya-skandham prasunuyad aprameyam asamkhyeyam. Tat kasya hetoh? Ato nirjata hi Subhute Tathagatanam arhatam samyaksambuddhanam anuttara samyaksambodhir, ato nirjatas ca Buddha Bhagavantah. Tat kasya hetoh? Buddhadharma buddhadharma iti Subhute 'buddhadharmas caiva te Tathagatena bhasitah. Tenocyante buddhadharma iti.”


      S9 .  “Tat kim manyase Subhute, api nu srotaapannasyaivam bhavati: Maya srotaapatti-phalam praptam iti? “
      Subhutir aha: “ No hidam Bhagavan, na srotaapannasyaivam bhavati: Maya srotaapatti-phalam praptam iti. Tat kasya hetoh? Na hi sa Bhagavan kamcid dharmam apannah. Tenocyate srotaapanna iti. Na rupam apanno na sabdan na gandhan na rasan na sprastavyan na dharman apannah. Tenocyate srotaapanna iti. Saced Bhagavan srotaapannasyaivam bhaven: Maya srotaapatti-phalam praptam iti, sa eva tasya-atma-graho bhavet sattva-graho jiva-grahah pudgala-graho bhaved iti. “
      Bhagavan aha: “ Tat kim manyase Subhute, api nu sakrdagamina evam bhavati: Maya sakrdagami-phalam praptam iti? “
      Subhutir aha:  “ No hidam Bhagavan, na sakrdagamina evam bhavati: Maya sakrdagami-phalam praptam iti. Tat kasya hetoh? Na hi sa kascid dharmo yah sakrdagamitvam apannah. Tenocyate sakrdagami-iti. “
      Bhagavan aha: “Tat kim manyase Subhute, api nv anagamina evam bhavati: Maya-anagami-phalam praptam iti? “
      Subhutir aha: “ No hidam Bhagavan, na-anagamina evam bhavati: Maya-anagami-phalam-praptam iti. Tat kasya hetoh? Na hi sa Bhagavan kascid dharmo yo'nagamitvam apannah. Tenocyate'nagami-iti. “
      Bhagavan aha: “ Tat kim manyase Subhute, api nv arhata evam bhavati: Maya-arhattvam praptam iti? “
     Subhutir aha:  “ No hidam Bhagavan, na-arhata evam bhavati: Maya-arhattvam praptam iti. Tat kasya hetoh?  Na hi sa Bhagavan kascid dharmo yo'rhan nama. Tenocyate' rhann iti. Saced Bhagavan arhata evam bhaven: Maya-arhattvam praptam iti, sa eva tasya-atma-graho bhavet sattva-graho jiva-grahah pudgala-graho bhavet. Tat kasya hetoh? Aham asmi Bhagavams Tathagatena-arhata samyaksambuddhena-arana-viharinam agryo nirdistah. Aham asmi Bhagavann arhan vitaragah. Na ca me Bhagavann evam bhavati: Arhann asmy aham vitaraga iti. Sacen mama Bhagavann evam bhaven: Maya-arhattvam praptam iti, na mam Tathagato vyakarisyad: Arana-viharinam agryah Subhutih kulaputro na kvacid viharati, tenocyate'rana-vihary aranavihari-iti. “
 
       S10 .  Bhagavan aha: “Tat kim manyase Subhute, asti sa kascid dharmo yas Tathagatena Dipankarasya Tathagatasya-arhatah samyaksambuddhasya-antikad udgrhitah? “
      Subhutir aha: “No hidam Bhagavan, na-asti sa kascid dharmo yas Tathagatena Dipankarasya Tathagatasyaarhatah samyaksambuddhasya-antikad udgrhitah. “
         Bhagavan aha: “Yah kascit Subhute bodhisattva evam vaded: Aham ksetra-vyuhan nispadayisyami-iti, sa vitatham vadet. Tat kasya hetoh? Ksetra-vyuhah ksetra-vyuha iti Subhute, 'vyuhas te Tathagatena bhasitah. Tenocyante ksetra-vyuha iti.
        Tasmat tarhi Subhute bodhisattvena mahasattvenaivam apratisthitam cittam utpadayitavyam yan na kvacit-pratisthitam cittam utpadayitavyam, na rupa-pratisthitam cittam utpadayitavyam na sabda-gandha-rasa-sprastavya-dharma-pratisthitam cittam utpadayitavyam. “

         “Tad yathapi nama Subhute puruso bhaved upeta-kayo maha-kayo vat tasyaivamrupa atmabhavah syat tad yathapi nama Sumeruh parvata-raja, tat kim manyase Subhute api nu mahan sa atmabhavo bhavet? “
       Subhutir aha: “ Mahan sa Bhagavan mahan Sugata sa atma-bhavo bhavet. Tat kasya hetoh? Atma-bhava atma-bhava iti Bhagavann a-bhavah sa Tathagatena bhasitah. Tenocyata atma-bhava iti. Na hi Bhagavan sa bhavo na-abhavah. Tenocyata atmabhava iti. “
  
                          THE  DIAMAND  SUTRA
           Vajracchedika-prajnaparamita-sutra             
              ( Translated from the Sanskrit by Edward Conze )

  English : 6 - 10
 
      E6. Subhuti asked:  “ Will there be any beings in the future period, in the last time, in the last epoch, in the last 500 years, at the time of the collapse of the good doctrine who, when these words of the Sutra are being taught, will understand their truth? “
      - The Lord replied: “  Do not speak thus, Subhuti !  Yes, even then there will be such beings. For even at that time, Subhuti,  there will be Bodhisattvas who are gifted with good conduct, gifted  with virtuous qualities, gifted with wisdom, and who, when these words of the Sutra are being taught, will understand their truth. And these Bodhisattvas, Subhuti, will not be such as have honoured only one single Buddha, nor such as have planted their roots of merit under one single Buddha only. On the contrary, Subhuti, those Bodhisattvas who, when these words of the Sutra are being taught, will find even one single thought of serene faith, they will be such as have honoured many hundreds of thousands of Buddhas, such as have planted their roots of merit under many hundreds of thousands of Buddhas. Known they are, Subhuti, to the Tathagata through his Buddha cognition, seen they are, Subhuti, by the Tathagata with his Buddha-eye, fully known they are, Subhuti, to the Tathagata. And they all, Subhuti, will beget and acquire an immeasurable and incalculable heap of merit. “
     And why?
    -  Because, Subhuti, in these Bodhisattvas (1) no perception of a self takes place, (2) no perception of a being, (3) no perception of a soul, (4) no perception of a person. Nor do these Bodhisattvas have (5) a perception of a dharma, or (6) a perception of a no-dharma. (7) No perception or (8) non-perception takes place in them.
       And why?
      -  If, Subhuti, these Bodhisattvas should have a perception of either a dharma, or a no-dharma, they would thereby seize on a self, a being, a soul, or a person.
      And why?
      - Because a Bodhisattva should not seize on either a dharma or a no-dharma. Therefore this saying has been taught by the Tathagata with a hidden meaning: 'Those who know the discourse on dharma as like unto a raft, should forsake dharmas, still more so no-dharmas.'

      E7. The Lord asked:  “ What do you think, Subhuti, is there any dharma which the Tathagata has fully known as 'the utmost, right and perfect enlightenment, or is there any dharma which the Tathagata has demonstrated? “
      Subhuti replied:  “ No, not as I understand what the Lord has said. And why? This dharma which the Tathagata has fully known or demonstrated it cannot be grasped, it cannot be talked about, it is neither a dharma nor a no-dharma. And why? Because an Absolute exalts the Holy Persons. “

        E8.  The Lord then asked:  “ What do you think, Subhuti, if a son or daughter of good family had filled this world system of 1,000 millions worlds with the seven precious things, and then gave it as a gift to the Tathagatas, Arhats, Fully Enlightened Ones, would they on the strength of that beget a great heap of merit? “
      - Subbuti replied: “ Great, O Lord, great, O Well-Gone, would that heap of merit be! And why? Because the Tathagata spoke of the 'heap of merit' as a nonheap. That is how the Tathagata speaks of  heap of merit. “
      -  The Lord said: “ But if someone else were to take from this discourse on dharma but one stanza of four lines, and would demonstrate and illuminate it in full detail to others, then he would on the strength of that beget a still greater heap of merit, immeasurable and incalculable. And why? Because from it has issued the utmost, right and perfect enlightenment of the Tathagatas, Arhats, Fully Enlightened Ones, and from it have issued the Buddhas, the Lords. And why? For the Tathagata has taught that the dharmas special to the Buddhas are just not a Buddha's special dharmas. That is why they are called the dharmas special to the Buddhas. “

    E9. The Lord asked: “ What do you think, Subhuti, does it occur to the Streamwinner, 'by me has the fruit of a Streamwinner been attained'?        
     Subhuti replied: “ No indeed, O Lord. And why? Because, O Lord,
he has not won any dharma. Therefore is he called a Stream-winner. No sight-object has been won, no sounds, smells, tastes, touchables, or objects of mind. That is why he is called a 'Streamwinner'. If, O Lord, it would occur to a Streamwinner, 'by me has a Streamwinner's fruit been attained', then that would be in him a seizing on a self, seizing on a being, seizing on a soul, seizing on a person.”
       The Lord asked:  “What do you think, Subhuti, does it then occur to the Once-Returner, 'by me has the fruit of a Once-Returner been attained'? “
      Subhuti replied:  “ No indeed, O Lord. And why? Because there is not any dharma that has won Once-Returnership. That is why he is called a 'Once-Returner'  “.
       The Lord asked:  “ What do you think, Subhuti, does it then occur to the Never-Returner  'by me has the fruit of a Never-Returner been attained'? “
      Subhuti replied:  “ No indeed, O Lord. And why? Because there is not any dharma that has won Never Returnership. Therefore is he called a 'Never-Returner' “ .
      The Lord asked: “  What do you think, Subhuti, does it then occur to the Arhat, 'by me has Arhatship been attained'? “
       Subhuti:  “ No indeed, O Lord. And why? Because no dharma is called 'Arhat'. That is why he is called an Arhat. If, O Lord, it would occur to an Arhat. 'by me has Arhatship been attained', then that would be in him a seizing on a self, seizing on a being, seizing on a soul, seizing on a person. And why? I am, O Lord, the one whom the Tathagata, the Arhat, the Fully Enlightened One has pointed out as the foremost of those who dwell in Peace. I am, O Lord, an Arhat free from greed. And yet, O Lord, it does not occur to me, 'an Arhat am I and free from greed'. If, O Lord, it could occur to me that I have attained Arhatship, then the Tathagata would not have declared of me that 'Subhuti, this son of good family, who is the foremost of those who dwell in Peace, does not dwell anywhere; that is why he is called "a dweller in Peace,
a dweller in Peace’  “

      E10 . The Lord asked:  “ What do you think, Subhuti, is there any dharma which the Tathagata has learned from Dipankara, the Tathagata, the Arhat, the Fully Enlightened One? “
      Subhuti replied: “ Not so, O Lord, there is not.”
      The Lord said: “ If any Bodhisattva would say, 'I will create harmonious Buddhafields', he would speak falsely. And why? 'The harmonies of Buddhafields, the harmonies of Buddhafields', Subhuti, as no-harmonies have they been taught by the Tathagata. Therefore he spoke of 'harmonious Buddhafields'  “.
      Therefore then, Subhuti, the Bodhisattva, the great being, should produce an unsupported thought, i.e. a thought which is nowhere supported, a thought unsupported by sights, sounds, smells, tastes, touchables or mind-objects.
     
        “ Suppose, Subhuti, there were a man endowed with a body, a huge body, so that he had a personal existence like Sumeru, king of mountains. Would that, Subhuti, be a huge personal existence? “
      Subhuti replied:  “ Yes, huge, O Lord, huge, O Well-Gone, would his personal existence be. And why so?  'Personal existence, personal existence', as no-existence has that been taught by the Tathagata; for not, O Lord, is that existence or non-existence. Therefore is it called 'personal existence'  “.

                      金 剛 般 若 波 羅 蜜 經
                 Vajracchedika-prajnaparamita-sutra          
                               ( 姚秦 三藏法師 鳩摩羅什 譯 )
                                                ***
 漢文 : 6 - 10 

   C6.須菩提白佛言:「世尊!頗有眾生,得聞如是言
說章句,生實信不?」
     佛告須菩提:「莫作是說。如來滅後,後五百歲,
有持戒修福者,於此章句能生信心,以此為實,當知是人不於一佛二佛三四五佛而種善根,已於無量千萬佛所種諸善根,聞是章句,乃至一念生淨信者,須菩提!如來悉知悉見,是諸眾生得如是無量福德。
      何以故?
    是諸眾生無復我相、人相、眾生相、壽者相。
「無法相,亦無非法相。
      何以故?
      是諸眾生若心取相,則為著我,人,眾生,壽者。
 「若取法相,即著我,人,眾生,壽者。
    何以故?
   - 若取非法相,即著我人眾生壽者,是故
不應取法,不應取非法。以是義故,如來常說:汝等比丘,知我說法,如筏喻者,法尚應捨,何況非法。]
          
        C7.「須菩提!於意云何?如來得阿耨多羅三藐三菩提耶?
如來有所說法耶?」
   須菩提言:「如我解佛所說義,無有定法名阿耨多羅三藐
三菩提,亦無有定法,如來可說。
     何以故?
      如來所說法,皆不可取、不可說、非法、非非法。
     所以者何?
      一切賢聖,皆以無為法而有差別。」

  C8.「須菩提!於意云何?若人滿三千大千世界七寶以
用布施,是人所得福德,寧為多不?」
     須菩提言:「甚多,世尊!何以故?是福德即非福
德性,是故如來說福德多。」
     [ 若復有人,於此經中受持,乃至四句偈等,為他
人說,其福勝彼。何以故?須菩提!一切諸佛,及諸佛 阿耨多羅三藐三菩提法,皆從此經出。須菩提!所謂   佛、法者,即非佛、法。]
       
      C9.「須菩提!於意云何?須陀洹能作是念:『我得須陀
洹果』不?」
       須菩提言:「不也,世尊!何以故?須陀洹名為入流,
而無所入,不入色聲香味觸法,是名須陀洹。」
      [ 須菩提!於意云何?斯陀含能作是念:『我得斯
陀含果』不?」
        須菩提言:「不也,世尊!何以故?斯陀含名一
往來,而實無往來,是名斯陀含。」
         「須菩提!於意云何?阿那含能作是念:『我得阿
那含果』不?」
       須菩提言:「不也,世尊!何以故?阿那含名為不來,
而實無不來,是故名阿那含。」
       「須菩提!於意云何?阿羅漢能作是念:『我得阿羅
漢道』不?」
     須菩提言:「不也,世尊!何以故?實無有法名阿
羅漢。世尊!若阿羅漢作是念:『我得阿羅漢道』,即為著我,人,眾生,壽者。世尊!佛說我得無諍三昧,人中最為第一,是第一離欲阿羅漢。我不作是念:『我是離欲阿羅漢』。世尊!我若作是念:『我得阿羅漢道』,世尊則不說須菩提是樂阿蘭那行者!以須菩提實無所行,而名須菩提是樂阿蘭那行。」

      C10. 佛告須菩提:「於意云何?如來昔在燃燈佛所,
於法有所得不?」
       「世尊!如來在燃燈佛所,於法實無所得。」
      「須菩提!於意云何?菩薩莊嚴佛土不?」
        「不也,世尊!何以故?莊嚴佛土者,則非莊嚴,
是名莊嚴。」
      「是故須菩提,諸菩薩摩訶薩應如是生清淨心,
不應住色生心,不應住聲香味觸法生心,應無所住而生其心。]
       「須菩提!譬如有人,身如須彌山王,於意云何?是身
為大不?」
      須菩提言:「甚大,世尊!何以故?佛說非身,是
名大身。]


       
       
                      KINH  KIM  CANG  BÁT NHÃ BA LA MẬT
                     Vajracchedika-prajnaparamita-sutra  
                                                     ***

     Tiếng Việt : 6 -10,

      Đàm Khánh Hỷ dịch 

        1.Âm:   

      Â6. Tu Bồ Đề bạch Phật ngôn: “  Phả hữu chúng sanh, đắc văn như thị ngôn thuyết chương cú, sanh thực tín phủ ? “
      Phật cáo Tu Bồ Đề: “ Mạc tác thị thuyết. Như Lai diệt hậu, hậu ngũ bá tuế,  hữu trì giới tu phước  giả, ư thử chương cú năng sanh tín tâm, dĩ thử vi thật. Đương trị thị nhân, bất ư nhất Phật, nhị Phật, tam, tứ ,ngũ Phật  nhi chủng thiện căn, dĩ ư vô lượng thiên vạn Phật sở chủng chư thiện căn, văn thị chương cú, nãi chí nhất niệm sanh tịnh tín giả, Tu Bồ Đề! Như Lai tất tri tất kiến, thị chư chúng sanh đắc như thị vô lượng phước đức.
    Hà dĩ cố?
    - Thị chư chúng sanh vô phục ngã tướng, nhân tướng, chúng sanh tướng , thọ giả tướng. Vô pháp tướng, diệc vô phi pháp tướng.
    Hà dĩ cố?
    - Thị chư chúng sanh, nhược tâm thủ tướng, tắc vi trước ngã, nhân, chúng sanh, thọ giả.  Nhược thủ pháp tướng, tức trước ngã, nhân, chúng sanh, thọ giả.
      Hà dĩ cố?
      - Nhược thủ phi pháp tướng, tức trước ngã, nhân, chúng sanh, thọ giả. Thị cố,  bất ưng thủ pháp, bất ưng thủ phi pháp. Dĩ thị nghĩa cố, Như Lai thường thuyết:   Nhữ đẳng tỳ kheo ! Tri ngã thuyết pháp như phiệt dụ giả.   Pháp thường ưng xả, hà huống phi pháp.”

      Â7.   “Tu Bồ Đề ! Ư ý vân hà ? Như Lai đắc A-nậu-đa-la tam- miệu-tam-bồ- đề da? Như Lai  hữu sở thuyết pháp da? “
      Tu Bồ Đề ngôn: “ Như ngã giải Phật sở thuyết nghĩa, vô hữu định pháp danh A-nậu-đa-la tam miệu-tam-bồ-đề, diệc vô hữu định pháp, Như Lai khả thuyết..
       Hà dĩ cố?
      - Như Lai sở thuyết pháp  giai bất khả thủ, bất khả thuyết., pni pháp, phi phi pháp.
       Sở dĩ giả hà?
      -  Nhất thiết hiền thánh,  giai dĩ vô vi pháp nhi hữu sai biệt. “

      A8.   “Tu Bồ Đề, ư ý vân hà? Nhược nhân mãn tam thiên đại thiên thế giới  thất bảo dĩ dụng bố thí, thị nhân sở đắc phước đức ninh vi đa phủ ?”
      - Tu Bồ Đề ngôn: “ Thậm đa , Thế tôn ! Hà dĩ cố ?  Thị phước đức tức phi phước đức tánh, thị cố Như Lai thuyết  phước đức đa.”
      “ Nhược phục hữu nhân, ư  thử kinh trung thọ trì, nãi chí tứ cú kề đẳng, vi tha nhân thuyết, kỳ phước thắng bỉ. Hà dĩ cố?  Tu Bồ Đề ! Nhứt thiết chư Phật, cập chư Phật A-nậu-đa-la tam-miệu-tam-bồ-đề pháp, giai tùng thử kinh xuất. Tu Bồ Đề !  Sở vị Phật, Pháp giả, tức phi Phật, Pháp. “

      
  -  Â9.   “ Tu Bồ Đề, ư ý vân hà ? Tu đà hoàn  năng tác thị niệm: ‘ Ngã đắc Tu đà hoàn quả ‘ phủ ? “
       Tu Bồ Đề ngôn: “ Phất dã, Thế tôn !  Hà dĩ cố ? Tu đà hoàn danh vi nhập lưu, nhi vô sở nhập, bất nhập sắc, thanh, hương, vị, xúc, pháp thị danh Tu đà hoàn.”
      “ Tu Bồ Đề, ư ý vân hà ? Tư đà hàm năng tác thị niệm: ‘ Ngã đắc Tư đà hàm quả ‘ phủ ? “
        Tu Bồ Đề ngôn: “ Phất dã, Thế tôn ! Hà dĩ cố ? Tư đà hàm danh nhứt vãng lai, nhi thực vô vãng lai, thị danh Tư đà hàm.”
      “ Tu Bồ Đề, ư ý vân hà ? A na hàm năng tác thị niệm: ‘ Ngã đắc A na hàm quả ‘ phủ ?”
    Tu Bồ Đề ngôn: “ Phất dã, Thế tôn !  Hà dĩ cố ? A na hàm danh vi bất lai, nhi thực vô bất lai, thị danh A na hàm. “

       “ Tu Bồ Đề, ư ý vân hà? A la hán năng tác thị niệm: ‘ Ngã đắc A la hán đạo ‘ phủ ? “
      Tu Bồ Đề ngôn: “ Phất dã, Thế tôn!  Hà dĩ cố?  Thực vô hữu pháp danh A la hán. Thế tôn ! Nhược A la hán tác thị niệm : ‘ Ngã đắc A la hán đạo ‘  , tức vi trước ngã, nhân, chúng sanh, thọ giả. Thế tôn !  Phật thuyết  ngã đắc Vô tranh tam muội, nhân trung tối vi đệ nhất, thị đệ nhất ly dục A la hán.  Ngã bất tác thị niệm: ‘ Ngã thị ly dục A la hán’  . Thế tôn ! Ngã nhược tác thị niệm: ‘ Ngã đắc A la hán đạo ‘   , Thế tôn tắc bất thuyết Tu Bồ Đề  thị lạc A lan na hạnh  giả .  Dĩ Tu Bồ Đề thực vô sở hành, nhi danh Tu Bồ Đề thị lạc A lan na hạnh. “

Â10.  Phật cáo Tu Bồ Đề : “  Ư ý vân hà ? Như Lai tích tại Nhiên Đăng Phật sở, ư pháp hữu sở đắc phủ ?”
      - “Thế tôn! Như Lai tại Nhiên Đăng Phật sở, ư pháp thực vô sở đắc.”
      “ Tu Bồ Đề ! Ư ý vân hà ? Bồ tát trang nghiêm Phật độ phủ? “
     “ Phất dã, Thế tôn! Hà dĩ cố? Trang nghiêm Phật độ giả, tắc phi trang nghiêm, thị danh trang nghiêm.”
      “ Thị cố, Tu Bồ Đề , chư Bồ tát ma ha tát ưng như thị sanh thanh tịnh tâm ,  bất ưng trụ sắc sanh tâm,  bất ưng trụ thanh, hương, vị, xúc , pháp sanh tâm; ưng vô sở trụ nhi sanh kỳ tâm.
      “ Tu Bồ Đề ! Thí như hữu  nhân, thân như Tu Di sơn vương, ư ý vân hà?  Thị thân vi đại phủ? “
      Tu Bồ Đề ngôn: “ Thậm đại, Thế tôn! Hà dĩ cố? Phật thuyết phi thân, thị danh đại thân. “

      2. Nghĩa:
   
       V6.  Tu Bồ Đề  thưa   rằng: “ Bạch Thế tôn, nếu  có người   được nghe  những lời thuyết giảng  như vậy,  liệu có    sanh  lòng tin chân thật không? “
      Phật bảo: “ Tu Bồ Đề , đừng nói như  vậy! Năm trăm năm sau khi Như Lai   nhập diệt còn  có những người  giữ giới  , tu phước, đối với những điều thuyết giảng này khéo   sanh lòng tin và coi đó là chân  thật. Nên biết rằng, những người ấy , không phải chỉ   gieo  hạt giống tốt   nơi  một vị Phật, hai vị Phật, ba, bốn, năm vị Phật, mà  là đã gieo trồng  nhiều căn lành  nơi   vô lượng ngàn vạn vị Phật. Cho đến  những  người nghe     lời  thuyết giảng  này  mà   khởi     tâm thanh tịnh tin tưởng, dẫu  chỉ trong  một niệm, Tu Bồ Đề! Như Lai ắt biết rõ, thấy rõ,   và những người ấy  cũng  có  được vô lượng phước đức như thế .
    Tại sao vậy? 
    - Bỡi vì, những người ấy không   dính mắc vào các tướng  Ta, Người khác, Chúng sanh, và Thọ mạng.  Không dính mắc   pháp tướng, cũng   không mắc vào không pháp tướng.
    Tại sao?
- Bỡi vì ,  nếu  tâm các chúng sanh ấy   chấp giữ tướng, tức còn dính mắc    bốn tướng Ta, Người khác, Chúng sanh, và   Thọ mạng.  Nếu chấp vào pháp tướng, tức còn  dính mắc   các ý  niệm về Ta, Người khác, Chúng sanh, và   Thọ mạng. Bỡi vậy,  không nên chấp giữ  pháp, cũng không nên chấp giữ không phải pháp. Do  theo   nghĩa này mà Như Lai thường  nói: “ Này  các Tỳ kheo,  nên    biết,   lời thuyết pháp của ta ví như chiếc bè đưa người qua sông rồi phải rời  bỏ. Chính   pháp còn phải rời bỏ, huống chi  không phải là pháp.” 

       V7.  - “ Tu Bồ Đề ! Ý   ông thế nào ? Như Lai có chứng đắc Vô thượng chánh đẳng, chánh giác  không? Như Lai có thực  thuyết pháp  không? “
      - Tu Bồ Đề đáp:  “ Như  con hiểu nghĩa lời giảng của Phật thì  không nhất định có pháp  nào gọi là Vô thượng chánh đẳng, chánh giác, cũng chẳng nhất định có pháp  nào mà Như lai có thể thuyết .
        Tại sao vậy ?
      -  Bỡi vì,  Như Lai  nói   các pháp   đều không thể thủ đắc , không thể  giảng thuyết , không phải là    pháp, cũng không  phải là    không   pháp.
        Tại sao vậy?
    - Bỡi  tất cả   thánh hiền đều dùng pháp vô vi mà   có sự khác biệt.”

     
      V8. “ Tu Bồ Đề, ý  thế nào? Nếu có người đem bảy món châu báu   đầy cả  thế giới tam thiên đại thiên mà làm của bố thí, người ấy được phước đức  nhiếu chăng? “
      Tu Bồ Đề đáp: “Thưa Thế tôn, nhiều lắm ! Tại sao ? Bỡi vì chính   phước đức   ắt  không phải   tánh phước đức , cho nên Như Lai   nói là nhiều phước đức.”
      -  “ Lại   nếu có người  tin nhận và thực hành kinh này,  dẫu rằng chỉ  diễn giải chừng  bốn câu kệ  trong kinh  cho  người khác  nghe, thì phước đức của người này còn   nhiều hơn phước  của người   trước. Vì sao vậy ?  Này Tu Bồ Đề !  Tất cả chư Phật, cùng   Phật  trong pháp    Chánh đẳng chánh giác đều xuất phát từ kinh này. Này Tu Bồ Đề ! Những gì gọi  là Phật pháp tức đó  chẳng phải là Phật  pháp. “


        V9.  “ Tu Bồ Đề,  ý  ông thế nào ? Tu đà hoàn có nghĩ rằng: ‘ Ta đã đắc quả Tu đà hoàn  ‘ hay không ?
      Tu Bồ Đề đáp: “ Thưa Thế tôn,  không ! Tại sao ? Tu đà hoàn  nghĩa là nhập dòng  mà  thật ra không nhập vào đâu cả . Không nhập   sắc, thanh, hương, vị, xúc, pháp  đó  là Tu đà hoàn,”
          “ Tu Bồ Đề, ý ông thế nào ? Tư đà hàm có nghĩ rằng: ‘ Ta đã đắc quả Tư đà hàm ‘  hay không?”
      Tu Bồ Đề đáp: “ Thưa Thế tôn, không! Tại sao ? Tư đà hàm có nghĩa    một  lần đi và trở lại mà thực ra chẳng đi chẳng lại, đó gọi là Tư đà hàm. “
      “ Tu Bồ Đề, ý ông thế nào?  A na hàm có nghĩ rằng: ‘ Ta đã đắc quả A na hàm ‘ hay không? “
      Tu Bồ Đề đáp: “ Thưa Thế tôn, không! Tại sao? A na hàm  nghĩa là không trở lại mà  thực ra chẳng có không trở lại, ấy gọi là A na hàm.”
       “ Tu Bồ Đề ,  ý ông thế nào  ?  A la hán có nghĩ  rằng: ‘ Ta đã dắc   A la hán đạo ‘ hay không ?”
      Tu Bồ Đề đáp : “ Thưa Thế tôn,  không!  Tại sao? Thực ra không có pháp gì gọi là A la hán. Bạch Thế tôn!  Nếu một vị A la hán nghĩ rằng: ‘ Ta đã đắc quả A la hán ‘ ,  tức còn chấp vào các tướng Tôi. Người khác,  Chúng sanh, và Thọ mạng.  Thế tôn! Ngài nói con đã  đắc Vô tranh tam muội, là bậc cao nhất trong loài người,  và  là vị A la hán ly dục bậc nhất .  Con không nghĩ rằng :’ Con là   A la hán ly dục ‘ . Thế tôn ! Nếu con nghĩ  rằng :’ Con đắc quả A la hán ‘  thì  Thế tôn  ắt  không nói Tu Bồ Đề  là người vui   hạnh   Thanh tịnh. Do Tu Bồ Đề thực   không có    sở hành, nên   gọi Tu Bồ Đề   là hành giả vui  hạnh  Thanh tịnh. “

      V10. Phật hỏi ông Tu Bồ Đề: “ Ý ông thế nào? Xưa kia  tu tập   nơi Phật Nhiên Đăng, Như Lai có đắc pháp gì không?”
      - “ Thưa Thế tôn! Thuở xưa Như Lai ở chỗ  Phật Nhiên Đăng thực ra chẳng đắc pháp gì cả.”
      - “ Tu Bồ Đề, ý ông thế nào? Bồ tát có trang nghiêm cõi Phật hay không? “
      - “ Thưa Thế tôn, không ! Tại sao vậy? Trang nghiêm cõi Phật, tức   không trang nghiêm cõi Phật, cho nên mới gọi là trang nghiêm cõi Phật.”
      - “ Tu Bồ Đề ! Bỡi vậy   các vị  đại Bồ tát  nên  theo cách đó    mà   khởi tâm thanh tịnh, không   dựa vào hình sắc để sanh tâm, không   dựa vào  thanh , hương, vị, xúc, pháp để sanh tâm,  chỉ  nên khởi sanh  tâm  bằng cách   không dựa vào đâu cả. “
      “ Này Tu Bồ Đề !   Ví  như có người   thân    như núi chúa Tu Di, ý ông thế nào? Thân ấy có   lớn   không? “
    - Tu Bồ Đề đáp: “ Thưa Thế tôn, lớn lắm! Tại sao vậy? Phật nói không phải là thân mới gọi là thân to lớn.”
   

                  LE SOUTRA DU DIAMANT
            
Vajracchedika Prajñaparamita
     ( La Perfection de Sagesse qui coupe l’illusion
    
dans  Le Silence Foudroyant, Thich Nhat Hanh

                               Albin Michel 1997)

  Français: 6 - 10

       F6. Dans les temps à venir, demanda le Vénérable Subhuti au Bouddha, y aura-t-il des êtres qui, lorsqu'ils entendront ces enseignements, auront foi et confiance en eux? “
- “ Ne parle pas ainsi, Subhuti,” répondit le Bouddha. “ Cinq cents ans après que le Tathâgata se sera éteint, il y aura encore des êtres qui jouiront du bonheur résultant de l'observance des préceptes. Lorsque de tels êtres entendront ces paroles, ils auront foi et confiance dans la présence de la vérité. Ceux-là, sache-le, ont semé leurs graines bénéfiques non seulement durant la vie d'un Bouddha, voire même de deux, trois, quatre ou cinq, mais en vérité, durant la vie de dix mille Bouddhas. Celui qui, durant une seule seconde, donne naissance à une pure et simple confiance en écoutant les paroles du Bouddha, celui-là sera vu et reconnu par le Tathâgata - et il atteindra un bonheur sans mesure en raison même de cette compréhension.

      Pourquoi?
       - « Parce qu'un tel être n'est pas emprisonné dans l’idée d'un soi, d'une personne, d'un être vivant ou d’une durée d'existence.
Ni dans l'idée du dharma ou d'une absence de dharma.
Ni dans l'idée selon laquelle ceci est un signe et cela n'est pas un signe.
       Pourquoi?
      - Si vous êtes emprisonné dans l'idée d'un dharma, vous êtes aussi emprisonné dans l'idée d'un soi, d'une personne, d'un être vivant ou d'une durée d'existence.
Si vous êtes emprisonné dans l'idée d'une absence de dharma, vous restez encore emprisonné dans l'idée d'un soi, d'une personne, d'un être vivant ou d'une durée d'existence.C'est pourquoi nous ne devons pas nous laisser piéger par l'idée d'un dharma ou d'une absence de dharma. Telle est la signification cachée de la parole du Tathâgata :
      "Bhikkhus, sachez-le, l'enseignement que je vous délivre est pareil à un radeau. Cet enseignement doit être abandonné - pour ne rien dire du non-enseignement. “


      F7. Qu'en penses-tu, Subhuti? Le Tathâgata est-il parvenu au sublime et parfait esprit d'éveil? A-t-il délivré quelque enseignement?

       - « Selon ma compréhension des enseignements du Seigneur Bouddha, “ répondit Subhuti, “ il n'est aucun objet mental existant de façon indépendante appelé sublime et parfait esprit d'éveil, pas plus qu'il n'est d'enseignement existant de façon indépendante délivré par le Tathâgata. Pourquoi? L'enseignement que le Tathâgata a réalisé et délivré ne peut être conçu comme une existence indépendante ou séparée, et ne saurait en conséquence être décrit. L'enseignement du Tathâgata n'est ni existant en soi ni non existant en soi. Pourquoi? Parce que les nobles maîtres ne se distinguent des autres êtres que sur le plan de l'inconditionné.”


      F8- “ Qu'en penses-tu, Subhuti? Si, par un acte généreux, quelqu'un emplissait les trois mille chiliocosmes avec les sept précieux trésors, donnerait-il lieu à un très grand bonheur par ce geste vertueux?”

      - “ Oui, Honoré-par-le-Monde,” répondit Subhuti. “ C'est parce que la vertu et le bonheur, en leur nature même, ne sont pas la vertu et le bonheur que le Tathâgata peut parler de la vertu et du bonheur.”
      - “Toutefois, “ reprit le Bouddha, “ s'il est une personne qui accepte ces enseignements - ne fût-ce qu'une stance de quatre lignes -, les met en pratique et les dispense à autrui, le bonheur résultant de cet acte vertueux dépassera de loin celui obtenu par l'offrande des sept précieux trésors. Pourquoi? Parce que, Subhuti, tous les Bouddhas ainsi que le Dharma du sublime et parfait esprit d'éveil de tous les Bouddhas naissent précisément de ces enseignements. Ce qui est appelé Bouddhadharma, Subhuti, est en réalité tout ce qui n'est pas le Boudhadharma.”


      F9. «Qu'en penses-tu, Subhuti ? Est-ce qu'un Entré dans-le-Courant pense ‘ j'ai atteint le fruit de l'Entrée-dans-le-Courant ‘ ? “

       - “ Nullement, Honoré-par-le-Monde. Pourquoi? Entré-dans-Le-Courant signifie qu'il y a entrée dans le courant, mais en fait, il n'est aucun courant dans lequel entrer. Nul, en effet, n'entre dans un courant qui serait celui de la forme, du son, de l'odeur, du goût, du toucher ou de quelque objet mental. C'est ce que nous voulons dire quand nous parlons d'entrer dans le courant. “

      - “Qu'en penses-tu, Subhuti? Est-ce qu'un Revenu-une-seule-fois pense ‘ j'ai atteint le fruit du Retour Unique ‘ ?"

      - “ Non, Honoré-par-le-Monde. Pourquoi? Revenu-une-seule-fois signifie aller et revenir une fois encore, mais en vérité, il n'est pas plus d'aller que de retour. C'est ce que nous voulons dire quand nous parlons de revenir une seule fois.”

      - “Qu'en penses-tu, Subhuti? Est-ce qu'un Non-Revenu pense ‘ j'ai atteint le fruit du Non-Retour ‘ ?"

      -“ Non, Honoré-par-le-Monde. Pourquoi? Non-retour signifie ne plus revenir en ce monde, mais en fait, il ne saurait y avoir de Non-Retour. C'est ce que nous voulons dire quand nous parlons de ne plus revenir.”

      - “Qu'en penses-tu, Subhuti? Est-ce qu'un Arhat pense ‘ j'ai atteint le fruit de la condition d'Arhat ‘ ?"
       - “ Non, Honoré-par-le-Monde. Pourquoi? Il n'est aucune chose existant séparément qui puisse être appelée Arhat. Si un Arhat donne naissance à la pensée selon laquelle il a atteint le fruit de la condition d'Arhat, alors il est encore emprisonné dans l'idée d'un soi, d'une personne, d'un être vivant ou d'une durée d'existence. Honoré-par-le monde, comme tu l'as maintes fois répété, j'ai attteint la concentration de quiétude, et au sein de la communauté, nul Arhat n'a transmuté comme moi la nécessité et le désir. Honoré-par-le-Monde, si un seul instant j'avais pensé ‘ j'ai atteint le fruit de la condition d'Arhat’, tu n'aurais certes pas affirmé que j'aime demeurer dans la concentration de quiétude. “


       F10 - “ Dans les temps anciens,” demanda le Bouddha à Subhuti, “ lorsque le Tathâgata pratiquait sous la guidance du Bouddha Dipankara, a-t-il atteint quelque chose? “
      - “Non, Honoré-par-le-Monde. Dans les temps anciens, lorsque le Tathâgata pratiquait sous la guidance du Bouddha Dipankara, il n'a rien atteint.”
      - “Qu'en penses-tu, Subhuti? Est-ce qu'un Bodhisattva crée un champ de Bouddha serein et sublime? “
      - “ Non, Honoré-par-le-Monde. Pourquoi? Créer un champ de Bouddha serein et sublime n'est pas en fait créer un champ de Bouddha serein et sublime. C'est pourquoi cela est appelé créer un champ de Bouddha serein et sublime. “
      - “Ainsi, Subhuti, ” dit le Bouddha, “ tous les bodhisattvas mahasattvas doivent donner naissance à une pure et claire intention. Lorsqu'ils donnent naissance à cette intention, ils ne doivent pas s' attacher aux formes, aux sons, aux odeurs, au goûts, aux objets tangibles ou mentaux. En vérité, ils doivent faire naître une intention au sein d'un esprit qui ne demeure nulle part.”
« Subhuti, s'il existait quelqu'un dont le corps fût aussi grand que le mont Mérou, dirais-tu que son corps est immense? “
      - “Oui, Honoré-par-le-Monde, immense. Pourquoi? Ce que le Tathâgata désigne comme n'étant pas un corps immense, on l'appelle corps immense.”


                      Diamant-Sutra
           Vajracchedika-prajnaparamita-sutra


                          ( Übersetzt aus dem Englischen von Ursula Richard )

                                                               ***
        Deutsch : 6 -10:


      D6. Der Ehrwürdige Subhuti sprach zu dem Buddha: „ Wird es auch in künftigen Zeiten Menschen geben, die wahrhaftigen Glauben und wirkliches Vertrauen in diese Lehren haben, wenn sie sie hören?“
      Der Buddha antwortete: „ Sprich nicht in dieser Weise, Subhuti. Noch fünfhundert Jahre nach dem Hinscheiden des Tathagata wird es Menschen geben, die sich daran erfreuen, die Achtsamkeitsübungen zu befolgen. Hören solche Menschen diese Worte, werden sie den Glauben und das Vertrauen besitzen, dass diese Worte die Wahrheit sind. Wir müssen wissen, dass solche Menschen nicht nur während der Lebzeit eines Buddha heilsame Samen gesät haben , oder während der Lebzeiten von zwei, drei, vier oder fünf Buddhas, sondern dass sie die guten Samen während der Lebzeiten von Zehntausenden von Buddhas gesät haben. Der Tathagata sieht und erkennt jede Person, die beim Hören dieser Worte des Tathagata reines, klares Vertrauen in sich erweckt - und sei es auch nur für eine Sekunde - und diese Person wird, weil sie versteht, unermessliches Glück erfahren.
      Warum?
      - Weil Menschen dieser Art nicht in die Vorstellung von einem Selbst, einer Person, einem Lebewesen oder einer Lebensspanne verstrickt sind. Sie sind weder in der Vorstellung von einem Dharma noch in der Vorstellung von einem Nicht-Dharma gefangen. Sie sind nicht in die Vorstellung verstrickt, dass dies ein Zeichen sei und jenes kein Zeichen.
      Warum?
      - Wenn du der Vorstellung von einem Dharma verhaftet bist, dann bist du auch der Vorstellung von einem Selbst, einer Person, einem Lebewesen und einer Lebensspanne verhaftet. Bist du in die Vorstellung verstrickt, dass es keine Dharmas gebe, dann bist du noch immer in der Vorstellung von einem Selbst, einer Person, einem Lebewesen und einer Lebensspanne gefangen. Darum dürfen wir uns den Dharmas nicht verhaften, noch der Vorstellung, dass Dharmas nicht existierten. Das ist die verborgene Bedeutung dessen, wenn der Tathagata sagt:
      ‘ Mönche, ihr müsst wissen, dass alle Lehren, die ich euch gebe, ein Floß sind.` Alle Lehren müssen aufgegeben werden, ganz zu schweigen von den Nicht-Lehren.“

      D7. „Was denkst du, Subhuti, hat der Tathagata höchsten, vollkommen erwachten Geist erlangt? Gibt der Tathagata irgendwelche Belehrungen?“
      Der Ehrwürdige Subhuti antwortete: „So weit ich die Lehren des Erhabenen verstanden habe, gibt es kein unabhängig existierendes Objekt des Geistes, das höchster, vollkommen erwachter Geist heißt, noch gibt es irgendwelche unabhängig existierenden Belehrungen, die der Tathagata gibt.
      Warum?
      - Die Lehren, die der Tathagata verwirklicht hat und von denen er spricht, können nicht als unabhängig und eigenständig existierend gedacht werden und können daher auch nicht beschrieben werden. Die Lehre des Tathagata ist weder selbstexistent noch nicht selbst-existent.
      Warum?
      - Weil die edlen Lehrer sich von anderen nur hinsichtlich des Nicht-Bedingten unterscheiden.“

      D8. „Was meinst du, Subhuti, wenn ein Sohn oder eine Tochter aus guter Familie die dreitausend Chiliokosmen als Akt der Freigebigkeit mit den sieben kostbaren Schätzen füllen würde, könnte diese Person durch eine solch tugendhafte Handlung großes Glück bewirken?“
      Der Ehrwürdige Subhuti antwortete: „Ja, Von-der-Welt-Verehrter. Weil Tugend und Glück in ihrem Wesen nicht Tugend und Glück sind, kann der Tathagata von Tugend und Glück sprechen.“
      Der Buddha sagte: „Wenn nun - auf der anderen Seite - eine Person diese Lehren annimmt, sie in ihrem Leben verwirklicht und anderen erklärt - und sei es nur eine Gatha von vier Zeilen -, so übersteigt das Glück, das durch dieses tugendhafte Handeln entsteht, bei weitem jenes, das aus dem Geben der sieben kostbaren Schätze erwächst.
       Warum?
      - Weil, Subhuti, alle Buddhas und das Dharma des höchsten, vollkommen erwachten Geistes aller Buddhas aus diesen Lehren hervorgehen. Subhuti, das, was Buddhadharma genannt wird, ist all das, was nicht Buddhadharma ist.“


       D9. „Was meinst du, Subhuti, denkt ein In-den-Strom-Eingetretener: ‘ Ich habe die Frucht des Stromeintritts erlangt’?“
      Subhuti erwiderte: „Nein, Von-der-Welt-Verehrter. Warum? Strom-Eintritt bedeutet in den Strom eintreten, aber in Wirklichkeit gibt es keinen Strom, in den einzutreten wäre. Man tritt in keinen Strom ein, der Form ist, noch in einen, der Klang, Geruch, Geschmack, Berührbares oder Objekt des Geistes ist. Das meinen wir, wenn wir von Strom-Eintritt sprechen.“
      „Was glaubst du, Subhuti, denkt ein Einmal-Wiederkehrender:’Ich habe die Frucht der Einmal-Wiederkehr erlangt’?“
      Subhuti erwiderte: „Nein, Von-der-Welt-Verehrter. Warum? Einmal-Wiederkehr bedeutet gehen und noch einmal wiederkehren, aber in Wirklichkeit gibt es kein Gehen, genauso wie es kein Wiederkehren gibt. Das meinen wir, wenn wir Einmal Wiederkehrender sagen.“
      „Was glaubst du, Subhuti, denkt ein Nie-Wiederkehrender: ‘ Ich habe die Frucht der Nie-Wiederkehr erlangt’?“
       Subhuti erwiderte: „Nein, Von-der-Welt-Verehrter. Warum? Nie-Wiederkehr bedeutet nicht in diese Welt zurückkehren, aber in Wirklichkeit kann es so etwas wie Nie-Wiederkehr nicht geben. Das meinen wir, wenn wir Nie-Wiederkehrender sagen.“
      „Was glaubst du, Subhuti, denkt ein Arhat: ‘ Ich habe die Frucht der Arhatschaft erlangt’?”
      Subhuti erwiderte: „Nein, Von-der-Welt-Verehrter. Warum? Es gibt kein eigenständig existierendes Ding, das Arhatschaft genannt werden könnte. Wenn ein Arhat den Gedanken hegt, er habe die Frucht der Arhatschaft erlangt, dann ist er noch in die Vorstellung von einem Selbst, einer Person, einem Lebewesen und einer Lebensspanne verstrickt. Von-der-Welt-Verehrter, du hast oft gesagt, dass ich die Konzentration erlangt habe, in Frieden zu verweilen, und dass ich innerhalb der Gemeinschaft der Arhat bin, der Verlangen und Begierden weitestgehend überwunden hat. Von-der-Welt-Verehrter, würde ich selbst meinen, die Frucht der Arhatschaft erlangt zu haben, würdest du sicherlich nicht davon sprechen, wie gerne ich in der Konzentration des friedvollen Verweilens ruhe.“

       D10. Der Buddha fragte Subhuti: „In alten Zeiten, als der Tathagata unter dem Buddha Dipankara übte, hat er da irgend etwas erlangt?“
      Subhuti antwortete: „Nein, Von-der-Welt-Verehrter. In alten Zeiten, als der Tathagata unter dem Buddha Dipankara übte, da erlangte er nichts.“
      „Was meinst du, Subhuti, schafft ein Bodhisattva ein harmonisches, schönes Buddha Feld?“
      „Nein, Von-der-Welt-Verehrter. Warum? Ein harmonisches, schönes Buddha-Feld schaffen bedeutet in Wirklichkeit nicht ein harmonisches, schönes Buddha-Feld schaffen. Und darum nennt man es: ein harmonisches, schönes Buddha-Feld schaffen.“
      Der Buddha sagte: „In diesem Geiste, Subhuti, sollten alle Bodhisattva-Mahasattvas ihren reinen, klaren Vorsatz fassen. Wenn sie diesen Vorsatz fassen, sollten sie sich dabei nicht auf Form, Klang, Geruch, Geschmack, Berührbares oder Geistesobjekt stützen. Sie sollten einen Vorsatz fassen aus einem Geist heraus, der nirgendwo verweilt. “
      “ Subhuti, angenommen, da ist ein Mann, dessen Körper so groß wie der Berg Sumeru ist. Würdest du seinen Körper als groß bezeichnen?“

      Subhuti antwortete: „Ja, Von-der-Welt-Verehrter, als sehr groß. Warum? Was der Tathagata meint, ist nicht ein großer Körper, der als großer Körper bekannt ist.“



                                                (Xem tiếp  kỳ 3 )


      Phú Yên,  tháng Giêng,  Canh Tý - 2020
---------------------------------------------------------------
                                            Đàm Khánh Hỷ
































Không có nhận xét nào:

Đăng nhận xét